رشد اقتصادی اسیر مثلث «جنگ، تحریم و ناترازیهای ساختاری» | سوری: اگر در پایان جنگ، تحریمها باقی بمانند، اقتصاد ایران با شرایطی سختتر روبرو خواهد شد
به گزارش اقتصادنیوز، در شرایطی که اقتصاد ایران پیش از آغاز جنگ نیز با تورم بالا، تحریمهای مزمن و ناپایداریهای ساختاری دستوپنجه نرم میکرد، اکنون به گفته کارشناسان، جنگ تنها نقش یک «شتابدهنده» را ایفا کرده است؛ شتابدهندهای که فشار را از سطح سیاستهای کلان به بطن تولید و زندگی روزمره منتقل کرده است.
داود سوری، اقتصاددان، در بخشی از گفتگو با اقتصادنیوز در تحلیل وضعیت کنونی تأکید میکند که نباید شرایط فعلی را صرفاً محصول جنگ دانست، بلکه این وضعیت ادامه همان مسیری است که از سال گذشته و با تشدید تورم و محدودیتهای ارزی آغاز شده بود.
وی معتقد است حتی پیش از درگیریهای نظامی نیز چشمانداز اقتصاد ایران روشن نبود و سطح عمومی قیمتها در مسیر افزایشی قرار داشت
اقتصادنیوز:داود سوری، اقتصاددان معتقد است که تخریب مجتمعهای فولاد اصفهان و فولاد خوزستان به تنهایی میتواند باعث کاهش قریب به یک درصد از رشد اقتصادی کشور شود. چرا که این دو کارخانه بزرگ به عنوان نهادههای استراتژیک در بسیاری از بنگاههای دیگر مورد استفاده قرار میگیرند و از مدار خارج شدن آنها، کل زنجیره تولید را با بحران میکند.
او با اشاره به تورمهای بالای ماههای پایانی سال گذشته میگوید بخش قابل توجهی از شوکهای قیمتی ناشی از تغییر سیاست ارزی و حذف ارز ترجیحی بوده است؛ سیاستی که بهگفته او، باعث جهش قیمت کالاهای اساسی شد و فشار مستقیمی بر معیشت خانوارها وارد کرد.
سوری در اینباره تصریح میکند که اقتصاد ایران پیش از جنگ نیز در وضعیت «عدم تعادل مزمن» قرار داشته و جنگ تنها این ناپایداری را تشدید کرده است.
به گفته او، جنگ هزینههای جدیدی را بر اقتصاد تحمیل کرده است؛ از افزایش هزینههای دولت در حوزه نظامی گرفته تا فشار مضاعف بر معیشت مردم و اختلال در عملکرد کسبوکارها.
وی اعلام میکند که همزمان با کاهش ظرفیت فعالیت بنگاهها، درآمدهای ارزی کشور نیز در معرض تهدید قرار گرفته و همین مسئله میتواند چشمانداز رشد اقتصادی را تضعیف کند.
سوری در همین چارچوب هشدار میدهد که اگر پس از پایان جنگ، تحریمها همچنان پابرجا بمانند، اقتصاد ایران با شرایطی بهمراتب سختتر مواجه خواهد شد. او معتقد است ترکیب جنگ، تحریم و ناترازیهای ساختاری میتواند رشد اقتصادی را بهشدت کاهش دهد.
در همین رابطه، وی برآورد میکند که صرفاً تخریب دو مجتمع بزرگ فولادی کشور—فولاد اصفهان و فولاد خوزستان—میتواند نزدیک به یک درصد از رشد اقتصادی را کاهش دهد؛ چرا که این واحدها نه فقط تولیدکننده، بلکه تأمینکننده نهادههای حیاتی برای سایر بخشهای صنعتی هستند.
او در توضیح این موضوع اعلام میکند که اهمیت این صنایع تنها در تولید مستقیم نیست، بلکه در نقش آنها در زنجیره تأمین اقتصاد است؛ بهطوری که خروج آنها از مدار تولید، میتواند اثرات دومینویی در سایر بنگاهها ایجاد کند.
به گفته وی، در صورت تداوم شرایط فعلی، حتی پس از پایان جنگ نیز بازگشت این واحدها به ظرفیت کامل تولید، دستکم یک سال زمان خواهد برد و همین مسئله بار سنگینی بر ساختار اقتصادی کشور تحمیل خواهد کرد.
ارسال نظر