7 ویژگی قراردادهای جدید نفتی/داخلیها چه جایگاهی در قراردادهای جدید دارند؟
به گزارش اقتصادنیوز، قراردادهای نفتی در دو روز هفتم و هشتم آذر در معرض قضاوت کارشناسان داخلی و خارجی قرار میگیرد. دو روز فرصتی که میتواند علاوه بر ارزیابی آن، جزئیات بیشتری از این قراردادها را روشن کند.
آنطور که صحبتهای اخیر وزیر نفت نشان میدهد، هنوز هم تاکید وزارت نفت به استفاده همزمان از توان شرکتهای داخلی و خارجی است. حتی رئیس کمیته بازنگری در قراردادهای نفتی این مساله را نیز عنوان کرده است که سرمایهگذاران خارجی میتوانند شرکای داخلی را خود انتخاب کنند و هیچ اجباری در این رابطه از سوی وزارت نفت اعمال نمیشود.
در این میان، جزئیات بیشتری از سوی اعضای کمیته بازنگری در قراردادهای نفتی در روز گذشته مطرح شده که میتواند اطلاعات تازهای را به مخاطبان ارائه کند.
آنگونه که تالین منصوریان، مشاور کمیته بازنگری قراردادهای نفتی مطرح کرده است، در مدل جدید قراردادهای صنعت نفت، پیمانکار در سود حاصل از افزایش قیمت نفت و زیان ناشی از کاهش قیمت سهیم میشوند. یعنی اگر قیمت نفت تا حداکثر ٥٠ درصد رقم لحاظ شده در قرارداد افزایش یابد، پرداختی پیمانکار نیز به این نسبت زیاد میشود و او به همین نسبت در ریسک کاهش قیمت نفت نیز سهیم خواهد بود. در عین حال پیمانکار در نوسانات قیمتی نیز شریک خواهد بود که به اذعان کارشناسان کمیته بازنگری در قراردادهای نفتی، این مساله یکی از جذابیتهای این قراردادها برای پیمانکاران است، چرا که در کنار آن، پاداش و پرداختی پیمانکار در میدانهای کوچک بیشتر خواهد بود.
آنگونه که منصوریان در بیان جزئیات این قراردادها بیان کرده است، در صورتی که پیمانکار پس از انجام عملیات اکتشاف موفق به کشف زمینه جدیدی نباشد پرداختی به وی صورت نمیگیرد و اگر اکتشاف وی منجر به نتیجه شود، بازپرداخت براساس مکانیزم هزینههای مستقیم (هزینههای مربوط به عملیات نفت) صورت میگیرد. هرگونه تاخیر در بازپرداختهای نفتی در صورتی که مسبب آن پیمانکار نباشد، دیرکرد آن نیز محاسبه میشود.
نوع محاسبه هزینهها در قراردادهای نفتی، مساله دیگری است که همیشه مورد سوال کارشناسان بوده است. منصوریان در این رابطه عنوان کرده که در صورتی که پیمانکار و شرکت ملی نفت به توافق برسند که پرداخت از طریق مکانیزم تحویل محصولات باشد، این اقدام باید تحت قرارداد ویژهای که توسط رژیم حقوقی ایران وضع شده و به تایید رسیده است، اجرایی شود.
در عین حال مهدی حسینی، رئیس کمیته بازنگری در قراردادهای نفتی نیز جزئیات دیگری از این قراردادها را مطرح کرده است. آنگونه که او بیان کرده است، قراردادهای تازه نیز مانند هر قرارداد دیگری دارای زمان بندی و منطبق با سیاستهای وزارت نفت و شرکت ملی نفت ایران هستند. هرچند که به اعتقاد حسینی، جزییات پروژهها و میادینی که قرار است به مناقصه بروند اعلام نمیشوند و تنها در اختیار شرکتهایی که برای مناقصه دعوت میشوند قرار میگیرند تا ارزیابی فنی و اقتصادی بیشتری نسبت به پروژه مورد نظر داشته باشند.
نکته دیگری که حسینی به آن اشاره کرده، نبود انحصار برای استفاده از توان شرکتهای خارجی است. حسینی در این رابطه عنوان کرده است که شرکت نفت هیچ برنامهای برای انحصار شرکتهای خارجی ندارد و تنها صلاحیت شرکتهایی که خواستار توسعه میدانها هستند را بررسی میکند.
ویژگیهای برجسته قراردادهای جدید نفتی
|
لزوم استفاده از توان داخل
|
|
پرهیز از ایجاد انحصار در استفاد از توان خارجیها
|
|
سهیم بودن در سود و زیان قیمت و نوسان قیمتی
|
|
لغو پرداختیها در صورت به نتیجه نرسیدن عملیات اکتشاف
|
|
سهیم بودن در هزینههای تاخیر در بازپرداختها
|
|
انجام پرداختها از طریق مکانیزم «تحویل محصولات» و طبق حقوق ایران
|
|
انجام زمانبندی طبق نظر شرکت نفت |